« شبی در حرم قدس »

دیده فرو بسته ام از خاکیان         تا نگرم جلوۀ افلاکیان

شاید از این پرده ندائی دهند         یک نفسم،راه به جائی دهند

********

ای که بر این پردۀ خاطر فریب         دوخته ای دیدۀ حسرت نصیب

آب بزن چشم هوسناک را         با نظر پاک، ببین پاک را

آنکه در این پرده، گذر یافته است      چون سحر از فیض نظر یافته است

خوی سحر گیر و نظر پاک باش       راز گشایندۀ افلاک باش

********

خانۀ تن جایگه زیست نیست      در خورِ جانِ فلکی نیست، نیست

آنکه تو داری سرِ سودای او       برتر از این پایه بود، جای او

چشمه مسکین، نه گهرپرور است     گوهر نایاب به دریا در است

ما که بدان دریا، پیوسته ایم        چشم ز هر چشمه، فرو بسته ایم

پهنۀ دریا، چو نظرگاه ماست      چشمۀ ناچیز، نه دلخواه ماست

********

پرتو این کوکب رخشان نگر      کوکبۀ شاه خراسان نگر

آیینۀ غیب نما را ببین       ترک خودی گوی و خدا را ببین

هر که بر او نور «رضا» تافته است      در دل خود،گنج رضا،یافته است

سایۀ شه مایۀ خرسندی است      مُلک رضا، مُلک رضامندی است

کعبه کجا؟ طوف حریمش کجا؟       نافه کجا؟ بوی نسیمش کجا؟

خاک ز فیض قدمش زر شده      وز نفسش، نافه معطر شده

من کیم؟ از خیل غلامان او        دست طلب برده به دامان او

ذرۀ سر گشتۀ خورشید عشق      مرده، ولی زندۀ جاوید عشق

شاه خراسان را دربان منم      خاکِ درِ شاه خراسان منم

********

چون فلک آئین کهن ساز کرد      شیوۀ نامردمی، آغاز کرد

چاره گر از چاره گری بازماند      طایر اندیشه، زپرواز ماند

با تن رنجور و دل ناصبور      چاره از او خواستم از راه دور

نیمشب، از طالع خندان من    صبح برآمد زگریبان من

رحمت شه، درد مرا چاره کرد       زنده ام از لطف، دگر باره کرد

بادۀ باقی به سبو یافتم     و اینهمه از دولت او یافتم

رهی معیری

جان.جی.پل مورخ انگلیسی می نویسد:

«علی(ع) مردی بود ملایم و رئوف،اما در جنگ سخت پایدار بود و در جلسات مشورتی،پیوسته عاقلانه ترین راه را ارائه می کرد و پیامبر خدا(ص) او را شیر خدا(اسدالله) لقب داده بود...»

جورجی زیدان، مورخ و شاعر مسیحی در کتاب حماسه اسلام درباره علی(ع) میگوید:

«توصیف علی و پرهیزگاری اواز عهده قلم من خارج است.هیچ کس نمی تواند علی را آنگونه که بود وصف کند.صمیمی ترین و دقیق ترین پیرو آیین اسلام بود و هر چیز او نشانی از نجابت، درایت، صمیمیت و شجاعت داشت.هرگز نشد که کسی با پیروی از نظرات او به گمراهی بیفتد...در مراحل دشوار زندگی، توانایی های عجیب جسمی و روحی از خود نشان داد و اسطوره کامل عدالت بود.او هرگز انجام کارهای خصوصی خود را به کسی محول نمی کرد و هرگز غلامان خود را به کارهای سخت وانمی داشت و چون در بازار خرید می کرد، کمک هیچ کس را برای حمل آنها به خانه نمی پذیرفت »

علی(ع) جزو یکی از بزرگترین خاندانهای مکه،پسر عموی پیامبر و ناپسری او بود.اما هرگز در لباس و زندگی با بی بضاعت ترین افراد تفاوت نداشتو کسانی که او را نمی شناختند،از مردم فقیر تشخیصش نمیدادند...

گاه ضربت خوردنش فزت و رب الکعبه گفت

آنکه در دوران عمرش خورد خون دل علی

ناسپاسان رمان قدر علی نشناختند

در دل محرابِ قدر ناحق شهیدش ساختند

لرزه بر قلب جمیع ممکنات انداختند

با امامت این چگونه شیوه نامردی است

در شب قتل امیرالمومنین شیر خدا

آسمان گر خون ببارد بر زمین باشد روا

آنکه با شمشیر زهر آلوده شد فرقش دوتا

هیچ در مظلومی و در غربتش تردید نسیت

آنکه با ایتام کفه نیمه شب دیدار داشت

داغها و ناله ها و گریه ها بسیار داشت